Wanneer Julia, jullie lieve zus en nichtje, bijna komt te overlijden komen veel vragen naar boven: “Weet ze wel dat ik haar broer ben? Heeft ze genoten van de momenten waarop we bij haar op bezoek kwamen? Weet ze wie wij zijn? Hoe gelukkig is ze geweest in haar leven?
Samen met de gedragsdeskundige hebben we een mooi gesprek. Het niveau van Julia is zo laag dat het ‘concept’ van broer zoals wij dat kennen voor haar waarschijnlijk niet zal bestaan. Maar maakt dat uit?
Wanneer jij, haar broer, de kamer in loopt zoeken de ogen van Julia jou direct. Ondanks haar toenemende vermoeidheid, ondanks dat ze op is. De band die er tussen jullie is, is ontzettend sterk. Ze herkent jou als een vertrouwd iemand, een belangrijk iemand. Ze associeert jou met gezelligheid, fijne momenten, lekkere spekjes die altijd meegenomen worden bij bezoekjes. Ze herkent jou als jou. Zonder titel, zonder naam.
En terwijl ik jullie zoekende ogen elkaar zie vinden, zie ik herkenning, liefde en zoveel meer. Daar is geen moeilijke uitleg voor nodig.
*De naam Julia is fictief vanwege de privacy.