“Soms zijn er momenten die achteraf gezien alles veranderen. Tijdens mijn coschappen hoorde ik regelmatig dat ik te betrokken was. Ik vroeg door naar iemands thuissituatie of stelde vragen die volgens sommigen niet paste bij het specialisme. Het deed me twijfelen: Hoe kon ik dokter zijn zonder oog te hebben voor de mens áchter de patiënt?
Die vraag werd nog persoonlijker toen mijn vader plotseling ernstig ziek werd. Zijn ziekte liet me beseffen dat je als arts, als zorgprofessional, maar een fractie van iemands leven ziet. Alles wat daarna komt – de zorgen thuis, de impact op een gezin, de veerkracht die nodig is – blijft vaak onzichtbaar. Ik lag er wakker van: pas ik wel in het ziekenhuis? Kon ik eigenlijk wel arts worden?
Tot iemand me wees op een voor mij onbekend specialisme: Arts Verstandelijk Gehandicapten. Vanaf dat moment vielen alle puzzelstukjes op hun plek. Hier mag ik precies doen wat me drijft: medische zorg combineren met menselijkheid, context en langdurige betrokkenheid.
Voor iedereen die misschien ook nog zoekende is in de zorg: durf verder te kijken dan de voor jou bekende paden. De zorg is breden dan je denkt & de keuze is reuze!
In Arts en Auto lees je het hele verhaal van Romy en twee andere zorgprofessionals in de serie ‘𝘋𝘪𝘦 𝘦𝘺𝘦 𝘰𝘱𝘦𝘯𝘦𝘳 𝘵𝘪𝘫𝘥𝘦𝘯𝘴 𝘫𝘦 𝘴𝘵𝘶𝘥𝘪𝘦’ .