Romy, in opleiding tot Arts verstandelijk gehandicapten: “Stil zitten bij iemand totdat hij of zij overlijdt, is niet iets wat ik in de studiebanken heb geleerd. Daar heb ik vooral geleerd om te handelen, om aan te pakken. Terwijl ons vak als arts even vaak vraagt om te vertragen. Want wat kun je betekenen voor je patiënt wanneer er niets meer te behandelen valt? Kun je ook stilstaan? Er ‘gewoon’ zijn, wanneer er geen behandeling of protocol meer te volgen is?
Op de vraag: ‘𝘞𝘢𝘵 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘪𝘬 𝘸𝘦𝘵𝘦𝘯 𝘰𝘮 𝘨𝘰𝘦𝘥 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘫𝘰𝘶 𝘰𝘧 𝘫𝘦 𝘨𝘦𝘭𝘪𝘦𝘧𝘥𝘦 𝘵𝘦 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘻𝘰𝘳𝘨𝘦𝘯, 𝘫𝘶𝘪𝘴𝘵 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘭𝘢𝘢𝘵𝘴𝘵𝘦 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯𝘴𝘧𝘢𝘴𝘦?’ volgen vaak de meest persoonlijke antwoorden en verhalen. Juist in gesprekken over afscheid gaat het misschien wel het vaakst over het leven. Over wat voor iemand belangrijk is. En over wat goede zorg werkelijk betekent. Ik heb ervaren dat je juist in deze laatste fase ontzettend veel kunt betekenen. Goede zorg stopt niet wanneer er geen behandelmogelijkheden meer zijn. Soms is goede zorg simpelweg er zijn.”