De definitieve stap naar de zorg heeft bij Cindy ruim drie jaar geduurd. De coronatijd was voor haar het moment van bezinning: wilde ze dit werk tot haar pensioen blijven doen of durfde ze nog te veranderen? “Via jobcoaches en ‘Sterk in je Werk’ kwam ik steeds weer bij hetzelfde uit: de zorg,” vertelt Cindy. “Toen ik op social media een bericht over Expeditie Daelzicht tegenkwam en naar de Meet & Greet ging, voelde ik meteen: dit klopt. De sfeer was warm, laagdrempelig en vooral heel gewoon. Precies wat ik nodig had voor dat laatste zetje. Soms heb je blijkbaar wat meer tijd nodig om erachter te komen wat je hart allang wist,” voegt ze toe.
Cindy werkt in de specialistische ouderenzorg op de locatie ‘Aan de Tump’ in Heel. Daar ontdekte ze al snel wat haar echt raakt in dit vak. “Het zijn de kleine momenten die het meeste betekenen: een glimlach, een knuffel of de bewoner die vraagt wanneer ik er weer ben. Afgelopen jaar heb ik al veel mooie momenten meegemaakt. Er gewoon zijn, samen buiten eten, rust en aandacht geven; daar draait het om.” Dat ze dit doet in een hecht team, maakt het extra bijzonder. “We zijn als nieuw samengesteld team in een nieuw gebouw echt naar elkaar toe gegroeid. De verbondenheid en warmte die er nu is, met elkaar én met de bewoners, is goud waard.”
De overstap naar de zorg kent ook intense momenten. Zo kreeg Cindy in de eerste maand al te maken met het overlijden van een bewoner. Toch voelde ze zich geen moment alleen. “Mijn collega’s en coördinerend begeleider waren er meteen voor me. Een belletje of een berichtje om te vragen hoe het gaat… dat voelde heel bijzonder. Dat gevoel van steun is het hele jaar gebleven. Mijn buddy Loes is altijd bereikbaar voor vragen maar eigenlijk helpt iedereen je en neemt de tijd. Daardoor voelde ik me al heel snel welkom en gesteund in mijn nieuwe rol.”
Dat Cindy haar draai bij Daelzicht heeft gevonden, merkt ook haar omgeving. “Wanneer mensen op een verjaardag vragen hoe mijn nieuwe baan is, zeggen ze vaak al voordat ik antwoord geef: ‘Jij zit daar echt op je plek hè?’ Blijkbaar straal ik het plezier en enthousiasme ook echt uit.”
Juist de combinatie van werken en leren via Expeditie Daelzicht maakte dit voor haar de ideale reis. “Je leert het vak vooral in de praktijk en de lessen sluiten daar goed op aan. De stap voelt daardoor niet groot, maar juist heel natuurlijk.” In juni hoopt Cindy haar traject af te ronden, maar haar ambitie stopt daar niet. In september start ze al met de opleiding tot persoonlijk begeleider.
Over een paar jaar hoopt Cindy nog meer te kunnen betekenen voor de bewoners, vandaar de keuze om door te leren. “Die verdieping past bij mij. Ik wil nog beter leren kijken naar wat iemand nodig heeft en ook de familie daar goed in meenemen. Wat ik vooral belangrijk vind, is dat bewoners zich gezien voelen en dat er een fijne sfeer is.”
Volgens Cindy hoeft een dag niet groots te zijn om bijzonder te worden; het zit hem vaak in een kop koffie, een grapje of samen buiten zitten. “Met een beetje humor en een glimlach kom je vaak al een heel eind.” Ze herinnert zich een tekst die haar buddy ooit stuurde: Bewoners wonen niet op onze werkplek, wij werken in hun huis. “Dat vat voor mij precies samen hoe ik in de zorg sta.”
Cindy gooide na ruim een kwart eeuw het roer om en vond haar geluk in de kleine, waardevolle momenten bij Daelzicht.
Heb jij ook altijd al die kriebel gevoeld om de overstap naar de gehandicaptenzorg te maken? Ontdek net als Cindy jouw kansen bij Expeditie Daelzicht. App of bel onze recruiters en wie weet begin jij ook binnenkort aan jouw mooiste reis ooit!