Piet begon in 1970 bij Daelzicht als leerling verpleegkundige en groeide door in verschillende leidinggevende functies. In 2016 nam hij afscheid, maar de zorg liet hij nooit helemaal los. Als Verzorgende IG in de thuiszorg doet Piet nog altijd datgene waar zijn hart ligt.
Hoe voelt het om te zien dat jouw dochter en kleindochter nu bij Daelzicht werken?
“Trots! Omdat ik weet wat het werken in de gehandicaptenzorg inhoudt én omdat zij in mijn voetsporen verder zijn gegaan. Daelzicht was voor mij altijd een betrouwbare werkgever met veel mogelijkheden. Ik mocht er groeien, leren en mezelf ontwikkelen. Het voelde als een familiebedrijf. En familie zorgt voor elkaar. Dat zij nu dezelfde keuze maken, voelt gewoon goed.”
Welke herinnering aan jouw tijd bij Daelzicht geef je door aan Janneke en Pien?
“Respecteer de bewoner en zijn of haar familie. Zij wonen bij Daelzicht; het is hún thuis. Help hen, respecteer wie ze zijn en doe het samen als team. Met humor, eerlijkheid en steun aan elkaar. Daelzicht was voor mij een plek waar je jezelf mag zijn. Soms hard werken, maar elke dag met een bijzonder randje.”
Waarom ben je nog steeds actief in de zorg?
“Ik kan het zorgen moeilijk loslaten. Ik ben fit, leer nog elke dag en ik vind het fijn om ergens bij te horen. Maar het belangrijkste is dat ik nog steeds kan doen waar ik ooit aan ben begonnen: mensen helpen. Dat blijft bijzonder. Ik hoop voorlopig nog even door te mogen gaan.”
Janneke werkte zestien jaar bij Daelzicht, maakte daarna een uitstap naar andere zorgvormen en keerde in 2025 terug. Dit keer in de Flexpool. De diversiteit, vrijheid en humor in haar werk passen haar als een jas.”
Wat inspireerde jou om, net als je vader, bij Daelzicht te gaan werken?
“Als kind ging ik vaak met pap mee naar zijn werk op locatie Ligtenberg in Heel. Ik vond het geweldig om daar te zijn en met bewoners te praten, spelletjes te doen, te wandelen. Het voelde toen al als mijn plek. De humor, het contact, de sfeer… ik wist: dit is wat ik later wil doen.”
Welke manier van werken heb jij van thuis meegekregen?
“De humor van pap, absoluut. Het maakt mijn werk luchtig en fijn. Maar ook zijn positiviteit en nuchtere kijk op het leven heb ik meegenomen. Denken in oplossingen, kijken naar wat wél kan. Dat helpt me op het werk en thuis.”
Hoe is het voor jou om te zien dat Pien nu ook voor Daelzicht heeft gekozen?
“Heel bijzonder. Ze heeft het enorm naar haar zin. Ze zoekt de uitdaging op, is leergierig, doet dingen met humor en pakt iedere kans om verder te komen. Dat herken ik in mezelf. Ik ben heel trots op haar. Ze vertelt vaak vol energie over wat ze op een dag meemaakt. Opa geniet ook van haar verhalen. Drie generaties bij Daelzicht, dat maakt toch iets los!”
Pien begon in 2023 met een BOL-stage bij Daelzicht. Inmiddels volgt ze de BBL-opleiding Maatschappelijke Zorg niveau 4. Ze leert, groeit en ontdekt iedere dag wat werken in de gehandicaptenzorg betekent.
Wat heeft jou geraakt in de verhalen van je moeder en opa?
“Al vanaf mijn zesde ging ik soms mee naar het werk van opa en mam. Ik vond het geweldig om er te zijn. Ik lakte nagels, maakte een praatje… dat voelde zo goed. De verhalen thuis maakten me alleen maar nieuwsgieriger. Ik wist al snel: dit is wat ik wil.”
Wat hoop jij in de komende jaren te betekenen voor bewoners en voor Daelzicht?
“Dat bewoners zich echt thuis voelen. Met goede zorg en fijne mensen om hen heen. Ook straks in de nieuwbouw op Savelberg. Ik hoop bij te dragen aan een plek waar iedereen gelukkig kan wonen.”
Waarom zou jij de gehandicaptenzorg bij leeftijdgenoten aanbevelen?
“Je krijgt er zoveel voor terug. Je bouwt een band op met bewoners en dat geeft je echt voldoening. Elke dag is anders en er is altijd ruimte voor een lolletje. Werken bij Daelzicht is nooit saai!”
Drie generaties, drie perspectieven, één rode draad: zorg geven met aandacht, humor en hart. En dat al meer dan vijftig jaar.
Ben je na het lezen enthousiast? Ons team Recruitment vertelt je graag meer over werken en leren & werken bij Daelzicht.